Irak yaklaşan yollarda
karanfil düşüyor üstüme
sabah kuzine tutuyor ellerim
tarifi olmayan hayaller açıyor
çıplak yaralarım ısındıkça
uzaklaşıyor
bir mesafe
nasıl karışır ki
sokakta düşlerim

Sonra gün ağır ulu orta
bir zaman içinde
geri dönüşüm toplayıcısı sarılır
beyaz eşya kartonuna

Bir teyze örgülü yüz bırakır
üç beş çetik çorap, lif tezgahında
ömrü satılık arifesinde

Bir kadının nazar renkli gözleri
tam on ikiden kurşun döker ağzı
bir Fatiha, üç İhlas süresi

Teşvikiye camisinde hiyerarşik cenaze
çelenk eşliğinde günah bağışlıyor
Türk eğitim vakfı gönüllerinde

eğitimli ölüler

Üniversite akademik toplantısı
Önemle arz eder öğrenci sayısını
Bilim kötü yola düşmesin diye
Kapılarında güvenlik kolları

Bir kız çocuğu kendinden bezmiş
ay ay ter döker adet sancılı
kıvrımlı vücudu ve sıfırlı yarınları

Orta yaşlı bir kadının hayatı
patladı bankalar önünde
ölünce hayat sigortasından
muaf oldu borçları

Cingan dilinde bütün çirkinlere
elinde nazar boncuklu yaka iğnesi
“satmıyorum,
içimden geldi,
sana hediyemdir”

“artık gönlünden ne koparsa” …