Deniz minareleri yükselirdi avuçlarımda,
Boydan boya sahilleri,toplardım geceleri,
Yalnız dolaşırken Çanakkale boğazında.
Peşime takılırdı Marmaris’in yetim ve yavru kedileri,
Yoktu bende anne sevgisi,
Sadece bakkaldan aldığım,
Sütü koyardım kaplarına.

Gece gece,
Öpüşen sevgililer takılırdı gururuma,
Lanet okurdum yalnızlığıma.
Eve gitmek isterdim hemen,
Ama uykuda tutmazdı ki,
Başlardım sonra,
Yüreğimin gönlünü almaya.
Boş ver derdim kanka,
Bize de güler bu hayat nasıl olsa.

Kordonda,
Koyu bir Türk kahvesi molası yapardım,
Kararlıydım yine o gece uyumayacaktım.
Sarhoşlar bağırdı,
Kardeş dertliysen gel,sende bizdensin,
Kibarca,
Derdi mi sen mi verdin ki ?
Sen alasın kardeş ? derdim.

Sokak müzisyenleri,
Hep şen şarkılar çalardı,
Bana inat.
Ama kulaklıklarımda hep Müslüm babaydı.
’Sorma’ derdi,
Ne haldeyim,
Bende eşlik ederdim.
Sormazdım....

Vagif Seyyah Hüseynov