2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
31
Okunma
Şiir çoğu zaman ateşten değil,
Ateşin bıraktığı dumandan doğar.
Bir bakışla sevmez insan aslında,
Gerçek sevgi başlar yaşanmışlıkla.
Ne onun kara gözüne ne de ipek saçına,
Ne al yanaklarına ne de ahu bakışlarına,
Ve ya ne de güler yüzüne sevdalanırsın,
Senin haberin olmadan ona yazılmışsın.
başka bir şey bu güzellik değişkenidir,
kiminin gördüğünü sen göremezsin,
senin gördüğünü de başkası göremez,
kaderin sana neler getireceğini bilemezsin.
Bu yüzdendir ki Mecnun Leylayı sevdi,
Adem Havva’yı sevdi, Ferhat Şirini,
Ali Fatıma’nı, Aslı ise Keremi sevdi,
Yağmur toprağı, Seyyah ise şiiri sevdi.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz