Börtü böcek yetmedi, insanı seviyorum
Neler oluyor ya Rabb, bende sevgi, çölde kum
Vallahi korkuyorum, bu ne tuhaf bir durum
Beden benim, can benim yoksa ruh mu değişti


Kabıma sığmaz oldum, coştukça coşuyorum
Sanki dikensiz yolda umuda koşuyorum
Dağları, denizleri zahmetsiz aşıyorum
Yavan aşta bal tadı, her şey çabuk gelişti


Alışık olmayınca insan inanamıyor
Bünye kaldıramıyor, peş peşe gelince zor
Yerle gök renk cümbüşü, yeşil, mavi ve de mor
Hafızamdaki dünle, bugünküler çelişti


Hüzün kokan lâlenin yanında sümbülleri
Çoktandır böyle güzel görmemiştim gülleri
Aşk için feryâd eden o garip bülbülleri
Daha yeni fark ettim, vah ki bu nasıl işti


Bir kişi de çıkıp da, taş koymazken yoluma
Çimdik çimdik üstüne, moru dizdim koluma
Acıdan bir hâl oldum gözümü yuma yuma
Gerçeği düş zannettim, belki, gerçekten düştü...



Kasım015/NÜS