Kalbin derinliğinde sarıvermiş mihrabı,
Ne de ince fikirden söylenirmiş hitabı,
Çevirdikçe sayfalar okunurmuş kitabı,
Akıllardan çıkmayan, yargısız roman gibi.



Uzaktan bakıldıkça için yağı erirmiş,
Sanki masal ülkesi ,güllerin perisiymiş,
Basıldıkça tükenen son dönem serisiymiş,
Akıllardan çıkmayan, yorumsuz roman gibi.



Eşi benzeri yokmuş daha cümle alemde,
Satır satır yazdıkça nuru kalmış kalemde,
Dillerde okundukça güç kalmamış elemde,
Akıllardan çıkmayan ,bağımsız roman gibi.



Kulu kölesi etmiş, beynine taht kurdukça,
Nasihat veren sözler zihninde hep durdukça,
Sarhoşluğu yaşatmış ,elle şarap sundukça,
Akıllardan çıkmayan,doyumsuz roman gibi.



Gerçek kesitleriyle sunmuş altın tepside,
İbret olmuş aleme sayfaların hepsinde,
Kendini buldurdukça artı ve eksi sinde,
Akıllardan çıkmayan ,kusursuz roman gibi.



Nesrin Önem Demir
10 18 2015