6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2115
Okunma
Çocukluğundaki düş arkadaşını hatırla bu gece,
Ve eski günleri…
Çocuk bayramında alınan balonları
Gökyüzüne bırakırken duyduğun mutluluğu
Yılbaşı kokinalarına pamukları
Dünyanın en önemli işiymiş gibi taktığını ve
Elma şekerini nasıl çok sevdiğini…
Pazartesi sabahlarının mahmurluğu düşsün
Gözlerine
Okula gitmek istemiyorum diye bağır
Hatta beyaz yakana vişne reçeli dök yeniden
Ve hiç umursama
Nasılsa herşey kirlenmiyor mu zamanla
O günlerdeki umudun hükmü yok çoktandır
Sahipsiz acılara bıraktı yerini, gidişlere
Yürürlükte olan sadece yalnızlık.
Şahsa münhasır değil artık dizlerindeki yaralar
Cesaretin yok artık yeni yolları adımlamaya,
Ne de geçmişine dönüp hasar tespiti yapmaya
En iyisi bir ikindi vakti karanfil bırak kendi mezar taşına.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz