14
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
1746
Okunma
Gri bir hayatın,kırık camlı penceresinden
Bakıyorum şimdi,
Medcezir tedirginliğinde yüreğim
Sen gitmek eylemini
Şimdiki zamanın birinci tekil şahsında
Çekimlediğinden beri,
Ne sabahları karanfil kokuyor bu şehrin,
Ne de geceleri yıldızlar eskisi gibi parlıyor.
Oysa, ne çok şey yapacaktık ikimiz
Kaleyi gezecektik seninle,
Yitirdiğimiz ne varsa arayacaktık.
Fotoğraf çekecektik arka sokaklarında bu kentin
Ve sen karaborsaya düşmemiş bir sevgiyle,
Gülümseyecektin.
Adım,adınla anlam bulurken
Sen kayıp gittin şimdi,
Bana eksiltili bir hayat bırakarak...
Cevap Yaz