![]() BİLMİYORLAR- BİLMESİNLER
Bilmiyorlar- Bilmesinler...
Bir başka dünyaya kapalı İçerimde birikmiş asil ve zorba bir gurur var bugün Günlerden yine ben Yani sen… Kendimi dinliyorum Birde çok sevdiğim Lal sevda çalıyor, benim gibi oda dilsiz Çetin bir yoldayım biliyorum Hüzün yağmurlarının düştüğü toprak Bereketsiz bozkırlara dönüşür Belirsizlik bağrımdaki çöl çiçeğini büyütürken Acıların en deriniyle güçleniyor Duygu tomurcuklarını öldürmemek için direniyorum Suskunluğuna yaslandığın zamanları Seninle dolduruyorum Unutma ben şairim Aşk imgelerinin esiriyim Ne şiirler ne sözler yazıyorum Ne gözyaşları döküyorum sessizce Kimseler görmüyor Bilmiyorlar Kara dünyanın bağrına Beyaz bir muştuyla yazıldığımı Bilmiyorlar Çekip gidenin anılarını Köhne bir mezarlığa dönüştüreceğimi Tuttuğumuz yıldıza dönüyorum Duygularım eskimiyor ki kaybolup gideyim Özlüyorum Beceremediğim tek şey sensizlik Bir tek sana rağmen senden geçemiyorum Gözlerin gelmese aklıma giderdim Belki de sonsuza dek giderdim Bir kibrit çakıp yaşadıklarıma Yakıp yıkıp giderdim çok uzaklara İnan ki olmuyor Sana rağmen gidecek olan ben olsam da Bana rağmen Sen olmayınca zaman bile yabancı kalıyor bana Buyur işte Yine sen geldin aklıma Anam derdi ki Kızım özlediğim zaman burnumun direği sızlıyor Yüreğim de sızlasa nafile duyuramadıktan sonra Daha nasıl söyleyeyim Özledim be adam Havalar da soğumaya başladı Üşümelerim ondan mı, yokluğundan mı bilemedim Karlar altında kalan bedenim değil ki Aslında biliyorum Hasretindir rüzgârım Bak karanlıktan da korkar oldum Odamı aydınlatan ışığımsın demiştim ya çal kapımı Sebepli sebepsiz Vakitli vakitsiz Ya tam ya hiç Her şeye sadece beş kaldı…… selda YILMAZ |