0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
804
Okunma
Yığılıyor yıldızlar güneş yerine
Bulunduğum heceye
Ve ben üstü açık toprak damdayım
Alıp yıldızları çocuk gözlerden acıyla
Konduruyorum
Acılı bir ananın bakir saçlarına taç diye
Sabahlar ısırıyor çocukları
Güneşin ısırık izleri kalıyor gölgelerinde
Ve en çok barışı çalanlar direniyor
Dibinden çıkarken kuyunun Yusuf
İnsanlık adına
Ki güneş akıyordu üzerine su yerine
Gün değiştirmeden zamanı
Gömlek değiştiriyor zaman çalanlar
Dün kırık vazodaki çiçek kadar soluk
Bu gün alnına sürülü kurban kanı
Ve yarınlar ki
Çocukların umutları gibi ölü ve susuz
Utancım ki bakirliğini
Yoksulluğun arka sokaklarında yitirdi
Yüzüm bardaktan boşalan berrak su
Aktıkça toprağa çoğalan çiçeklerce
Yaşamın adsız
Saf neferleriydi günahsız çocuklar
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
