10
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1091
Okunma
Hala bulmaz yerini,
Yapbozdaki pare’ler.
Ortalarda oynaşır,
Edebsizce yare’ler.
Ceddinden kalanları,
Kemiriyor fare’ler.
Uyan artık hemşerim,
Uyanın artık evler.
Şimdi cüce kesilmiş,
Bir zamanki devler!
Yoldan geçen birisi,
Tükürsün o yüzüne,
Yarabbi şükür dersin,
Şükretmezken özüne,
Hergün küfredersin,
Güvenilmez sözüne.
Uyan artık hemşerim,
Uyanın artık evler,
Şimdi cüce kesilmiş,
Bir zamanki devler!
Ya seccade başında,
Devler ki bir zamanlar;
Ya musalla taşında,
Ya cengte verir canlar.
Hep söyle başında,
Olur ki birgün anlar;
Uyan artık hemşerim,
Uyanın artık evler,
Şimdi cüce kesilmiş,
Bir zamanki devler!!!