Gerçek payı çokça olan
Yaşanan anılarda
Eksik bir taraf varken
İğneleyen düşüncede
Yüreği yaralayan neydi?
Kambur gibi taşırken


Anlamsızca duyguların neydi?
Neden benliğinde yer kurar durur
Bir türlü atamadığın içinde
Yaprak gibi dökülürken
Zamanı geldiğinde
İzleri nasırlaşmış öylece duruyorken


Katran lekesinden beter
İçlenip ağlatan duygular
Heba eder benliğini
Dikiş tutmaz sökük gibi
Dokundukça ilmek ilmek
Unutturmaz istesende


Fırtınalar yaratır küçücük o beyninde
Estikçe savururken
Kasırgaya dönüşür
Çırpındıkça yerin dibine sokan
Kurtuluş ararken battığın
Yağmur dolusu gibi iner
Susuz çatlak toprağına


Yinede yaranamaz yorgun beden
Beyni kemiren düşünceye
Bedbaht hale geldiğinde


İpi çekilesi bombadır
Patladı patlayacak
Sırf bu yüzden duygular
Çaresizliğe mahkum
Ayıklarken içinden pirinç taşları gibi


Sevindiren duygular kıymetinden saklanır
Gereksiz gördüğünü anlatırken basitlik
Akıl başa geldiğinde
Sadece pişmanlıktır
Zalim yıllar ardında
Yok oluşu anlatır
Duyguları demlenip hayata kattığında


İşte son durağıdır
Demlenen duyguların
Tek tek gözler önünde
Sadece yaşadığın kârdır...


Nesrin Önem Demir
12. 09. 2015