![]() Öldüm Anne
Yoruldum anne uykumda bile sırtımdan bıçakladı sevdiklerim
Ne kimseye güvenim kaldı ne de yeniden inanacak birilerine gücüm kaldı Yoruldum anne kendimden bile yoruldum herkesin hiçe sayıp önemsemedikleri daha çok yaralayıp incitiyor beni oysa ki inanmak istedim birilerine sadece inanmak her inandığımdan darbeler yememeliydi yüreğim sahte olmamalıydı sevgiler sahte olmamalıydı dostluklar insanın içini daha çok kanatmamalıydı sevdikleri çok değil biraz anlasalardı oda yeterdi olmadı be anne başaramadık yaşamayı yaşayıp insan olmayı başaramadık Konuşmuyorum anne artık ben hiç konuşmuyorum gördüklerime kör olup görmezden duyduklarıma sağır oluyorum biliyormusun anne çok erken yoruldu yüreğim hayatımın baharında çalındı tüm ümitlerim sustum anne sana bile susmuş ken kalbim dışarıya nasıl güleyim biliyormusun anne ben çoktan sırtımdan bıcağı yedim ta o zaman öldüm ben anne ta o zaman öldüm Meryem Alhan |