.



Ah! İstanbul
seni sana yazan o kadar çok ki
kimi nefret yazar
kimi methiye düzer benim gibi
kimisi gülümsetir
kimi üzer
senin canını yakıp zevk almaktır niyeti.




Ah! İstanbul
çok aşığın var biliyorum
onlardan daha çok ben seviyorum
gerçek seni seveni artık görsen diyorum.




Ah! İstanbul
bazısı nefret ede ede seviyormuş seni
kimisi sana verip alamadıklarından dertli
üç günlük dünyada
sevgiden kıymetli olan neki
üzmek üzülmek kime yarar sağlarki
seni ben
Allah için çok seviyorum
canımdan kalbimden ruhumdan
al ömrüm al canım olsun senin veririm!
istersem geri namerten de NAMERTİM!




Ah! İstanbul ah..
yazmadan sen beni bana
kızma diye yazamıyorum seni sana
duy sesimi uzaklardan halimden anla
sarılmak istiyorum
kollarımı açtım
aramızda
hırçın denizinde dalgalar
geçit vermez kıskanç dağlar var
onlar sana yakınken
sana uzak bir ben oysa sen içimdeyken
ruhum senin sevginle doluyken
İSTANBUL yârim benim diye kalbim atarken..



Ah!
İstanbul
gönül evim
can yurdum
ben sana ölümüne vuruldum
altın diye sanma taşın toprağın
sanma seni sevdiren gülün yaprağın
sevgi mahallesine çıkar senin her sokağın
yüreği sevgi dolusun sevgiyle gelenler seni bulsun
Nur yüzlü, gül yüzlü, gülen yüzlü, sen İSTANBUL’sun!



7 AĞUSTOS
2015/18:15
GüLfem/MeLek