Ne garip şey şu ölüm
Ne zaman geleceği belli değil
Hiç beklemediğin bir anda
Kara haberini alırsın ölümün

Dün vardın, bugün yoksun
Hayat yaşamak ve ölmekten ibaret
Elimizde belgesi yokken sonsuzluğun
Hiç ölmeyecek gibi yaşamak niye?

Ölümün yaşı yoktur
Gösterir kendini, bazen kundakta
Bazen ömrünün baharında
Bazen de bir asrı devirmiş ihtiyarda

Hatırlatır insanlara
Ölümün kaçınılmaz bir son olduğunu
Bir gün herkesin başına geleceğini
Yakacağını sevdiklerinin ciğerini

Sevdiklerin ölür.
İçinde kapanmayan bir boşluk vardır.
Dolduramaz kimse
Geride sadece anılar kalır.

Bu kadar içindeyken ölümün
Neden bu kadar habersiziz?
Ölmeyecek gibi yaşıyoruz hayatı
Belkide farketmeden ölen biziz.

İyiki ölüm yok olmak değil
Bir son olmadığını biliyoruz
Katlanabilirmiydik kaybetmeye?
Olmasaydı imanımız.