kısacık ömrüme sığan binlerce anılarıma susam kokusu sinmiş
suyun yaka ucuna ilişen tüm masallar...
nilüfer tohumunu atmış gibi rengarenk



ki annenin saflığına sarılmış günler beklemekte sabahı
gönül heybesinde merhamet azığı
süt kokan bebek masumiyetine susamış tövbeler karanfil yanığı
ve ay ışığında tütsülenen nazar boncukları döküldü evrene



bir gün kalbimin içinden geçeceksin
ellerinde kanayan pişmanlıklar ve gözlerinde nemli pazartesi



yüreğindeki menekşeler açacak yalnızlığında desem
bana inanırmıydın
ve mor salkımlı vedalar gibi içi dışı bir



avuçlarına nemli mavilikleri emanet edeceğim
kuştüyü yalnızlıklara yüreğine gömeceksin
kalbine emanet edilen tüm sevdalar hüzün sarhoşu
o yüzden bendeki tüm pazartesiler nemli



bir delinin veda oltasına takılan sevdaya benzer aşk
gemiler yaktıran öfke patlamsı eşliğinde