rabbim şahittir seni öyle sevdim ki

başkasını sevecek yüreğim kalmadı geriye

başkasını görecek gözüm, başkasını duyacak kulağım

başkasına papatya diyecek dudağım kalmadı

anlıyor musun beni

seni öyle sevdim ki rabbim bilir

başkasına uzanacak elim yok

başkasını saracak kolum, başkasına gidecek ayağım

başkasına küçüğüm diyecek gücüm yok

duyuyor musun beni

seni öyle sevdim ki rabbimin lütfudur

dünya tersinden kalksa

güneş batıdan doğsa yer gök alt üst olsa

yine de vazgeçmem sevdandan

ölürüm de gitmem senden

tanıyor musun beni

seni öyle sevdim ki rabbimin takdiridir

şüpheye düşsem kendimden

tanımasam kendimi unutsam adımı

yine de seni tanırım adını söylerim

her şey herkes bir yana seni tek geçerim

biliyor musun beni

seni öyle sevdim ki

aklım zayi olsun kalbim çürüsün

hislerim küflensin ne yazar

sen zayi olmayacak

çürümeyecek küflenmeyecek olansın

ben yok olsam ne var olsam ne

aslolan sensin bana bu dünyada

seni öyle sevdim ki katıksız hem de safi

ekmeksizliğe dayanırım kaç gün susuzluğa da

havasızlığa üç beş dakika dayanırım

ama sensizliğe bir an bile dayanamam

belki de bu yüzdendir arayamam soramam

belki de seni kaybetme korkusudur beni hüzne salan

sensiz yarınların karanlığıdır beni boğan

sana ait hissediyorum kendimi

senin bir parçan kabul ediyorum beni

gel can çıkmadan gül solmadan

artık dayanamıyorum inan,

dünyanın bütün yükleri sırtımda sanki

kalbim bu aşkta tek sana hamal

ömrüm tek sana meyyal

gel al