Yaşar idi Yesrib’de, zengin, yaramaz kimse,
Hayırlı bir iş için, yemek verdi ehline,
Kölesini çağırdı: "Al sen şu dört dirhemi,
Misafire verelim, ziyade meyveleri."

Çıktı evden kölesi, hemen çarşıya vardı,
Yolda Mansur Ammar’ın mescidine uğradı,
Almak idi muradı, Mansur’un duasını,
Kalabalıktı mescit, orada fakirler vardı.

Mansur diyordu halka: "Kim bu fakire verse,
Dört dirhem veren çıksın, dört dua vardır bende."
Etkilendi ol köle, dayanmaz kalbi yufka,
Verir dört dirhemini, cepte bir tek kalsa ya.

Hamd etti Mansur anda: "Nasıl dua edeyim?"
Köle: "Dua edin de ben de azat olayım."
Dua ettiler ona, dedi: "Başka dileğin?"
"Köle, verin paramı, efendime vereyim."

Dua buyurdu Mansur: "Var mı başka yapacak?"
"Köle, dua etmezsen cehennemde yanacak."
"Tevbe etsin efendim, dursun o da divana."
Mansur dua ettiler, gerisi kalır Allah’a.

Kaldı bir tek duası: "Hakka yalvarsanız da,
Rabbe kolay elbette, herkesi bağışlasa."
Dua ettiler Mansur, köle vardı evine,
Almıştı meyveleri, vakit geçti nafile.

Efendi kızdı ona: "Geç kaldın bugün, neden?"
"Kızmayınız efendim, yolum düştü aniden."
Hikâyeyi nakletti, efendi güldü ona:
"Neler istedin ondan? Anlat, haydi, sen durma."

"Beni azat edecek, dua edin efendim."
Efendi dedi: "Şimdi sana hürriyet verdim."
"Başka neler istedin? Dört dirhemi versen, dedim."
Verdi dört dirhem ona: "Bunu sana ben verdim."

Sordu diğer duayı: "Efendim tevbe etsin."
"Tevbe ettim Rabb’ime, sen ne güzel diledin."
Sordu diğer duayı: "Rabb affetsin bizleri."
"Bu elimde değildir." Sevdi hayli köleyi.

Gece gördüler rüya, duydu mübarek sesi:
"Yaptın sen dileğini, affettim ben de sizi.
Bağışladım köleni, hem seni, tüm meclisi.
Ulu Allah elbette, cömertlerin cömerti."

İkram eder kuluna, verir türlü nimeti,
Affı, ihsanı boldur, verirler mağfireti,
O Erhamü’r-Râhimîn, en merhametli olan.
Yeter ki sen Rabb’ine, her gün güzelce bağlan.

Merhamet eder kula, onu sever, affeder,
Siler cümle günahı, ahirette setreder.
Sanma kul uyanıktır, onu Rabbi hıfzeder,
Günahına bol ağla, dilerse O hemen siler.

Yeter ki kul kul olsun, kullukta daim olsun,
Yapmasın sakın yalpa, kul hep samimi olsun,
Akıtsın gözden yaşı, hem gecede gündüzde,
Kolaydır elbet Hakk’a, günah dağ olsa bile.


23.06.2015//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ