3
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1909
Okunma
Şimdi paslı gecenin tenha bir sokağında,
Yarım kalmış bir aşkın yarısını güldürdüm.
Çünkü ben biliyordum; ölümün yatağında
Boğuşup duruyorken, ilk babamı öldürdüm.
Kaderin kederiyle anbean doğranırken,
Babasız bir çocuğun göşyaşında alevdim.
Oysa ben yetimliği Resul’den öğrenirken,
Sırf O yetim diyerek babasızlığı sevdim...
Ve artık bundan sonra ağlamayı yarına,
Şenşakrak günlerimi geçmişime bıraktım.
Gençliğimi satarken ömrümün zararına,
İhtiyarlığım kadar ben babama ıraktım...
Ertuğrul Yıldırım
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz