Efendilik sizlerin olsun sizlere kalsın, ben bir serseriyim,
Gönlüme aşk düştüğü vakit, biraz manyak birazda deliyim.
Bana şeytan diyorlar ya, onlar melek mi, nerden bileyim?
Eğer onlar insansa bu alemde, o zaman ben insan da değilim.

Büyük hesaplarım için haram yemedim, plan yapmadım.
Beş dakikalık zevk yapacağım diye yuva yıkmadım.
Canımdan can alanlara bile, bir tek kurşun sıkmadım.
Benle güvenip yola çıkan hiç kimseyi yolda satmadım.

Bir garip dünya hep kendine yontarmış, ustanın keseri.
Soruyorum sizlere dostlarım, bu serseri kimin eseri.
Eğer bir meleksen benden uzak dur, şeytansan beri,
Bir de çıkarları bittiği zaman görmelisin, o melekleri.

Nurdan yaradılmış değilim ben, hamurum toprak,
Kendimi bildim bileli kaderim, boş boş hayal kurmak.
Herkes söz verir ama, herkesin harcı değil sözünü tutmak,
Bize ters sevenimiz bizi seviyorken, tutup sırtından vurmak…

Haram lokma yemedim, ölümden korkum yok benim,
Ben yokluğa da, varlığa da çok şükür diyenlerdenim.
Mevla’ dan dileğim varsa, el açar dua eder isterim,
Üzerime gelip durma be dünya, kızarsam çeker giderim…

Şerefsizlik diz boyuysa alemde, söyleyin şeref ne yapsın?
Canın yanar ses çıkarmazsın, derler ki çok korkaksın.
Eğer karşılık verirsen olanlara, o zaman ne kadar tuhafsın,
Bir başına kalmış koskoca alemde, Garip Cemo ne yapsın?