Neden O’ nu bana soruyorsunuz, ben tanımam kendisini.
Umutlarımı alan O, hayallerimi çalan O, siz düşünün gerisini.
Yangın yerine dönmüş bir gönül sizce hatırlar mı, böylesini?
Görürseniz beni hatırlayın, tek başına feryat eden birisini…

Yaralı yüreğim, dünleri düşünür düşünmesine… ama anmaktan utanır.
Beni insanlar değil de, yalnızlığımı paylaştığım o boş sokaklar, çok iyi tanır.
Gökten yalnızlık yağsa her daim, bir bendeki yorgun yürek ıslanır.
Akıllanmaz bir türlü, her yüzüne güleni iyi biri zannederek aldanır.

Kurtulmak istiyorum artık, yıllarımı çalan kötü günlerden.
Ne hayat be benim ki, bu günlerim çok daha kötü dünlerden.
Aşkın da senin olsun sevginde, beni çıkar at artık o taş kalbinden.
Sana mutsuzluklar diliyorum, hem gözümden düştün, hem de gönlümden.

Nerdesin nasılsın, sormam bir daha,
Bin yemin etsem, sözümde durmam bir daha.
Senin olduğun hayali kurmam bir daha,
Serserinin dibiyim ben, asla adam olmam bir daha