AZİZE-((-16-))

Mayıs ayında idik
Bütün öğrencilerin
“Deli müzikçi” olarak bildiği
Sevgili İsmail hocamızın öğrencilerinden biri
Rahmetli Erol Büyük Burç’tu
İki üç yılda bir ziyaretine gelirdi
O yılda ziyaretine gelmişti
Biz Onu görebilmek için
Büyük çaba harcarken
Okulun bahçesinde
Tüm öğrencileri topladılar
Erol Büyükburç’un orkestrası yerini aldı
İsmail hoca ile sahneye geldiler
Konuşmaların ardından
Erol büyükburç
“””Bir başka sevgiliyi
Sevemem sevemem sevemem
Dudakların ne sıcak
Diyemem diyemem diyemem
Şu kalbi başkasına
Veremem veremem veremem
Bir başka sevgiliyi
Sevemem sevemem sevemem

O gül dudaklarını
Öpeyim öpeyim öpeyim
Güzel yanaklarını
Seveyim seveyim seveyim
Şu kalbimi sana ben
Vereyim vereyim vereyim
Bırak sana meleğim
Diyeyim diyeyim diyeyim”””

Diyor, yerinde duramıyordu
Derken orta okul bitmişti


O yaz Azizeler yine
Halasına gelmişti
Ertesi günü
Azize mahalleye gelmiş
Komşuları ziyaret ediyor
Tek tek hasret gideriyordu
Ben de bize gelmesini,
Sabırsızlıkla bekliyordum
Onu bahçe kapısında karşıladım
Yarın buluşalım dedim
Öyle bir sevinç sarmıştı ki beni
Sanki göklere uçuyordum
Ertesi günü buluştuk
Bir parkta oturup uzun uzun konuştuk
Mektuplardan bahsettik
Akşam ayrılırkende
Birkaç gün daha buradayız dedi
Azize ile iki kez daha buluştuk
Yüreğim kuş gibiydi
Ama
Yine veda zamaı geldi çattı
Yine hüzün kapladı yüreğimizi


Güle oynaya geçen bir yazın ardından
Lise’ye yazılacaktım
Koca mektepe gidecektim
Babamın akrabaları olan iki kardeş
Öğretmendi
Mustafa amca emekliydi
Babam gidip onunla görüşmüş
O da Denizli Lisesini tavsiye etmişti
Liseye kaydımı yaptırdım
Edebiyat bölümünü seçmiştim
Edebiyat en çok sevdiğim dersti
Orta okulda iken Türkçe öğretmenim ile
Şiir konusunda tartışmıştım
Yazdıklarımı beğenmemiş
Bana sen olsan olsan “tavuk şairi olursun”
Demişti
Bana bu bir tokat gibi geldi
Kamçıladı
Ve bu günkü şiir yazmamı
O türkçe hocama borçluyum
(Devam edecek)

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ