’’Hayatları azgın dalgalar arasında yitip gidenlere’’



Mülteci deseler de adımıza
terk etmeliydik yaşadığımız yerleri
o anılarımızın saklı olduğu diyarları
yüreğimize koyduğumuz sonrada unutacağımız yâr ları...


Ne önemi vardı
elli kişilik tekneye yüz kişi binmenin
ne önemi vardı
burnunun doğrultusuna gitmenin
ölümü yüreğimize doğru itmenin...


Nasıl olsa atardı tekne bizi bir karaya
ve illa ki bulurduk bir iş
gittiğimiz diyarlarda araya araya...


Elli kişilik tekneye yüz kişi binerdik
kaptanda para kazanacak, batsa ne batmasa ne...


Mülteci idi adımız
adı çıkacağına canı çıksın derler ya
çıka çıka can da kalmadı
üstümüzde iki parça elbise hepsi o
ne para ne pul
işte biz de böyle Allah’a bir kul...


Elli kişi ölecektik
ötelerde elli kişi dirilecektik oysa
’’yüz kişiyi kaldırmaz bu tekne’’ dedi oradan Asyalı biri
ve gömüldük sulara yüz kişiyle diri diri...