![]() KAYBOLUŞ (sessizce)
(sessiz) HAYKIRIŞ..
Bir buruk acı, dillenir nağmelerde, kanar parmakları gitarın tellerinde.. Acı hissetmezmi, kanlı parmaklar, ucu sivri sözler yürek tırmıklar.. Mürekkebi kan’dan yazılan kelimeler, ihanet kokarlar, beyin örseler... Tarihe tanık olmuş tozlu sayfalar, bir devrin vicdanında sızlar hayfa’lar.. Kifayet etmezki kibarzade özürler, masivadan geçirilmiş matlub vezirler... Kazan ne çıkar, kaybetsen ne.? aşkta gurur olmazmış hepsi bahane... Gururumla yaşarım, aşkımla ölür, serseri şu gönlüm daha ne görür... Boşver bu çivisi çıkmış dünyayı, unut karşılıksız aşk’ı sevdayı... Çek git buralardan sessiz sedasız, görme hiçbir dostu, kaybol vedasız... Farketmezler bile kayboluşumu, görmediler zaten varoluşumu..!! (son 5 beyit..öze sesleniş..içe haykırış...) |
saygılarımla...