Gelemiyorum
Ayağıma prangalar taktı
Gardiyan bakışların
Sevemiyorum
Kaybederim diye yarınlarımı
Göremiyorum
Çektiğin milden sonra yolumu
Bilemiyorum
Gardiyan bakışlı yarim

Kaç asır oldu
Bu zincirler ayaklarımda
Kaç zaman geçti
Bir güneş yok kafamda
Demirler pas bağladı
Kaç af çıktı sonradan
Salıvermedin beni
Gardiyan bakışlı yarim

Ne fırtınalar koptu
Kasırgalar, seller, yağmurlar...
Ne depremler oldu yüreğimde
Öyle bir bakış vardı ki gözlerinde
Bakamıyordum
Korkutuyordu beni
Gardiyan bakışlı yarim

Duydum ki
Darağacını kurdurtmuşsun gözlerinde
Gördüm ki
Bir idam mahkumu bulmuşsun gözlerimde
Bir sandalye, bir beyaz gelinlik
Sonra bir de imam
Anlıyorum
Ben hariç her şey tastamam gözlerinde
Geliyorum sallanmaya
Gardiyan bakışlı yarim.

2004-İstanbul
Abdulkadir Güngör

Darağacından kurtulup sevgililerinin gözlerinde can verenlere...