susar..
canında yongası yok artık
üzerinde sevdiği entarisi
birisine bir tanem dememeli
bir tanesi yok artık
dokunmaz kağıda kaleme
elini sürmez mendile
ağlamaklı olduğunda bile
uğramaz en sevdiğine
ne yalan söyler ne doğru
konuşmaz kimseyle
kendiyle bile
susar..
susar..
kadım benim o
eski kız arkadaşım
ve daha eski komşum
canında yongası yok artık
karnında oğlu öldüğünde beri
karda kışta gözü yok
malda mülkte,hayatta yok
zaten kendi de yok artık
insan bir tanem dememeli birine
babalar alışır da görmediğine
analar unutamaz yaşatır içinde
canının yongası yok artık
yok demez amma kimseye
yaşar,yaşatır içinde
anlatmaz,anlatamaz
susar..
susar..
örgüsü bitmez elinde
ismi düşmez dilinde
beni görmez gözüyle
bir çiçek gibi durur masada
dışarı çıkar arada sırada
eski komşum,kız arkadaşım
şimdiki karım dolaşır aolaşır
ne eve ne dışarıya alışır
konuşmaz benimle de
utanır ister istemez
bana çok uzak,uzun yolları
karınca ömrüm yetişemez ona
o ise bakmaz arkasına
yaşlanır,yaşlanır da
bekler,usanmaz,alışmaz
susar..
susar..
derken kayboldu bir gün
gelmedi bir daha geri
yoktu belki de böyle biri
bir mektup kaldı ondan geri
kırmayayım diye koydum geri
mektup bile yerinde öylece
susar..
susar..