Kalem eli tutarsa
parmak ağlar tırnak ağlar söz ağlar
Şair aşka tuz katarsa
Kabuk ağlar yara ağlar kan ağlar
Satır satır kalp okursa
Satır ağlar dize ağlar şiir ağlar
Ağlayan sanır ki yaşlar sadece Lalezar dadır.her renkde gören göz ağlar harikuledeydi dizeler durduramadım bende beni affola ruhsatsız girişim yüreyinize sağlık efendim saygıya ıslatılmış selamlar bıraktım...ağlayarak gülüşlere koşmak gerek...

Eğer sen de benden, uzak durursan
Dudak ağlar, yürek ağlar , dil ağlar
Gönlüm bağındayken çabuk kurursan
Toprak ağlar, ağaç ağlar, gül ağlar

Her kim ki sevmekten korkup kaçarsa
Yadelin bağına gidip açarsa
Sevmeyi unutup nefret saçarsa
Yaprak ağlar, kökler ağlar , dal ağlar

Değerli ustam,üstadım sevmekten korkmak, aslında en büyük kabus bir daha asla onu sevdiğin gibi kimseyi sevememekten korkmaktır...Sevmek sevdiğinden uzak durmak,gökyüzünde ki mavilikleri görmeye hasret kalmak gibi birşey sanırım... her bakışta gözlerimizi kısmak zorunda olmak güneşe, ne zor, ne ağır oysa, o güneşin parlaklığına inat tüm gücümüzle açabilsek gözlerimizi kapatmamacasına ve izin versek de girse o sıcaklık yüreğimize, hissetsek, benimsesek, bir parçamız yapsak o sıcaklığı, ne zor, ne anlamsız... Bir kere izin versek kelebeklerin üzerimizden uçmasına, bir kere farketsek güzelliklerini, hayatımıza katacakları yaşama sevincini ama biz bundan korkuyoruz işte... birileri gelecek, yüreğimize, hayatımıza yerleşecek ve biz ondan vazgeçmek istemeyeceğiz... işte bundan, bundan bütün kaçışlar, bütün mağrurluğumuz bize göre güçsüzlüktür çünkü birilerine bağlanmak, sevmek, hayatında bir parça olduğunu ve onsuz herşeyin boş olacağını hissetmek... işte bundan tüm kaçışlarımız... bize göre güçsüzlüktür çünkü bunun adı. ama bilmeyiz ki; hayatımızda olması için savaştığımız zaman asıl güçlü oluruz... o zaman anlarız değerini sevginin ve paylaşımın... ve o zaman değer bulur yaşamak... savaştığımız sürece varız. oysa... gitme diyecek kadar bile yürekli olamayız... istesek de yapamayız bunu... dedim ya; umarım birgün kaybettiklerimiz için acı duymayı öğreniriz. çünkü o zaman değerini anlarız elimizdekilerin. ve o zaman belki mutluluğun, elimizden, bir balık kayganlığında kayıp gitmesine izin vermeyiz... avuçlarımızı sımsıkı kapatmayı öğreniriz belki birgün...

Bilmenizi isterim ki,her şiiriniz ben de kocaman bir üzünç yaratıyor ve yazmak yazmak yazmak istiyorum fakat yazdıklarımı silip kaçmama neden oluryor...değersiz sözlerimle ukalalık yaptığımı düşünmenizi istemem...Umarım bu yorumumu da yorumu gönder butonuna basmadan silmem... yüreğinize emeğinize sağlık ustam ,her şiiriniz gibi beni benden aldı...varolun nurolun ustam....Rahman ağlatmasın yeter ki,gönül çileniz her daim sevgi olsun.....saygımla efendim

İnsan için can ne ise, söz / şiir için de anlam/manâ odur...
Özden olunca sözler, aşk kokar buram buram...
Özü aşk olanın sözü de aşk olur...
Aşk olsun Değerli Şair... Selam olsun Aşık Gönlünüze...

Ve daim olsun aşk ile akışınız...

Selam ve dua ile...