gitme can
içimin yağmurlarından
yetim kalır yüreğim ardından

bitmedi mi güz iklimi
geçmedi mi onca hazan onca gam
yetmedi mi neşet babanın türküleri

eyvah... eyvah...

gök renginden geçmezdi
gün doğmadan karanlıklar bitmezdi
gönlümüzün kuraklığına yağmur yetmezdi

yıldızlar gönlüme çok daha yakın
ömrümüz ayrılığa dönmesin sakın
bu uzak gecenin soğuk sabahın sevdasına eyvah...

değil bu senin bildiğin ayrılıklar
ne araya giren yollar ne kapanan kapılar
ne de bir mavi otobüsün ardındaki bakışlar

bildiğin gibi değil
ne gecede yıldız kayması
ne duvara kazılı tarih sayfası

o değil ayrılık
ne ayrı giden tren rayları
ne de gökte turna katarları

eyvah...
öyle bir eyvah...
öyle bir eyvah ki...

değişmez huyu
midasın bağırdığı kuyu
zehirlenmiş yalandan suyu

ayrılık yüreğimizin düştüğü o dipsiz kuyu...