kangren nefesin tohumuyum
piç sancılar doğuruyor kadın dokuzu doldurmazken
arka sokağın yapışkan ayakları
kara batıyor siyah güller
cehennem ilkel günahları kaynatırken kazanda
keşke
suretini bedenim ile ekşitseydim



tarihi geçmiş bir şiir bıraktım posta kutuna
okuma gece yarısı
akıtır gözlerim irinli yaşını


sevişmek ayıp değil
bekaretini sakladı pandora
çingeneler mevsimidir yaşadığım
ateşten gömleğim ilikleniyor düzensiz
gel
ayır tenimi tutuşmadan


dünya karıştırıyor aklımı
kimyasal savaşların zehirli nezlesine kapıldı çocuklar
ölü eller geziniyor üzerimde
uzun eşeğin kuyruğunu saklarken kukada
erik ağaçları kurudu
gel
mezarlar dolmadan


umudu kesmiyorum
bıçağın sivri ucu atmosferi kesmiş olsada
şükür
yaşıyorum
soluğum yoğun bakımda




...










lamour