bana böyle gel hayat
böyle zalım
adam edeceksin bir gün beni

o dinazorlar hiç gitmemeliydi
o yabanıllık
kendi kanını içenlerden daha adildi

şekil
evet şekil
kırmızı halı üzerinde şekil

kuyuya gideğen ayağım
dökül taş doğuran boğumum
nasıl soğuyacak bu hiç
sessizce

kertenkele hesabı öğrenilmeli
iki kere iki dört
dön de çatlayan ruhunu ört
siren sesleri damarlarımın çatlaklarında

kumun karnında kımıldayan his
sus... hayır susma
her şeyim ve ben yanındayız
geç bakalım karşımıza
o bildiğin fazilet doğru değil
unut

kederi kadere dönüştüren simya
terazi cinliği bu
kimin elinde birimler daha yontuk
insanın mı
tanrının mı

fırtına daha sert es
daha keskin
zira çalıştığın mermer akılsız
ve gözlerini silkelemede

bana böyle gel hayat
böyle zalım
adam edeceksin bir gün beni...