Eskimedi hiç bir yaramız
Avutup durduk kendimizi
Belki bir gün iyileşir, umut ettik
Acılarımız sükût giymişti sadece
Bir tırnak ucuyla uyandı yaralar, kabuk döküldü.
Ve hep içimizde bir yerler ağlayıp durdu!



Sesine, nefesine sarıldığım
Biz birbirimize eşit uzaklıktayız
Arada ki mesafe engel değil hiç bir şeye



Henüz gidilmemiş yolumuz
Bitmemiş kavgamız
Sıkılmış yumruklarımız
Sevdaya kadim yolculuğumuz
Mutluluğa bir çift biletimiz var



İstersek el ele, yürek yüreğe aşılmayacak dağ
Gidilmeyecek yol yok
Yeter ki candan isteyelim.
Çehremin gülen yanı...



Öyle bitkinim ki, mecalsizim
Kaç zamandır renklerin hepsi siyah
Dokun bir gülüşünle gözlerime
Tüm renkler beyaz olsun...



Şimdi tam zamanı;
Kurtar yokluğunun esaretinden
Kır yüreğimi kanatan prangaları
Özgürlüğüm ol
Mutlu etme yalnızlığımı
Bir güzellik yap adamım
Her şeyi unutmak için yeniden doğuş gerek
Yüreğine doğur
Sevginle büyüt beni…



ASMEROZ-62
---Gülşen Polat---



Yüreğimin sesini güne taşıyan seçki kuruluna ve yorum, beğeni yapan tüm şiir severlere sonsuz teşekkürler...