4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1629
Okunma
Yalnız kaldı bir güvercin
Annesini karga cennetinde boğdular
Doygun kargalar uçtu
Solucanlar düştü pençelerden
Rüzgar terk etti şehri
Yalnız kaldı güvercin
Ay ışığında suya baktım
Bunlar mı kanatlarım
Bu tarla, bu gök
Oraya nasıl uçarım
-ruhunu sat, bin arabama-
Issız yolsa kara külüstür arabalar
Geldiler yanına güvercinin
Bin arabama, götüreyim seni göklere
Ama önce kurtul kanatlarından
Ruhunu kafese hapset
Kafesi yut, ruhunu sat
Issız yolda kara küçük külüstür arabalar
Yol aldılar
Gitti güvercin
-kara külüstür arabalar-
Kanatlarını yüreklerine koydular
Göklere uçmak için yıkanmak gerek
Hayır, koşmak gerek, kaçmak
Bu küçük cenazeyi dilleriyle kaldırdılar
Hiç kimse üzülmedi
Öldü güvercin
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.