yaz
kalemin kırılana
beynin infilak edene
yüreğin parçalanana kadar yaz



sus
sağırlar duyana
dilsizler konuşana
körler görene kadar sus
çek üstüne çetrefilli bir sessizlik
alengirli bir çığlık duyana kadar
kendi haranda yor atlarını
sonra koş alabildiğine
olabildiğince uzaklara koş
gök delinene
yer yarılana
sen yorulana kadar koş



ip atla çocukluğunun sokaklarında
yaşlı huysuz bir teyze ol doksanında
erkekmişsin gibi bıktırana kadar
anlat askerlik anılarını
seni bunak sanan çocuklara



şiir söyle
türkü yaz
yazın sıcağından kışa umut kaz
akıllı dolan, delir!
edepli görün, uyusun fahişen içinde
tanrıları çatlasın hasedinden putların
saatlerini kur
saatlerini kır
saatlerini vur
iş ve işveren puştluklarının
bombala, yağmala faşizmi
kendine devrimci ol önce
yeni bir yol çiz senden sana
sen olmadan ulaşamaz
ne fikrin, ne zikrin
ne de hükmün yarınlara




yaz
okuyan biri/leri çıkana
okuyup doğruyu bulana
okuyup yanlışa yorana
ölümün çanları çalana dek kapını
biri/leri de çıkıp yazana kadar
senin mezar taşını
yaz
ve sus.













Sev_tap