Trenin kompartımanındayım ,bu pazar .
Kardeşime gidiyorum .
Dışarıyı izliyorum ,baharın rayihası her yerde
Pencereye yağmur çiseliyor
Nehrin kenarındaki ördekler kuytularda saklanmış
Kardelenler gülümsüyor güneş görünürde yok.
Nevruz kokuyor yinede her yer .
Gidip onları tek tek Ninovalı Kâwanın yerine öpesim var .
Yağmur vururken cama
Ömrümden siyah beyaz ,film gibi yıllar
Hissiyatımın buğusu gözlerimin süzgecinden geçti yine

Gam keder kurşun gibi yağdı üzerime ,
Elimde konsantre olup bitiremediğim roman var .
Bir sayfayı iki defa okuyorum down sendromu gibiyim
Düşüncelerim utangaç çocuk
Düşlerim şafakta terleyen ıslak gül gibi
Pencereden güneşi arıyor gözlerim
Tren duruyor ,
İçeri hilkat garibesi dövmeli bir genç ,giriyor
Üzerindeki yeşil montunda bir iguana
Korkup bağırdığımı görünce yeşil kuyruğunu düşürdü .

Gurbet yüreğimde kırık çıngırak
Zaman zaman ses çıkarıp yüreğimi kızıl krizantem gibi kanatırsada
Gözlerden ırak acıları Pisagor’un derkenarında öteliyorum
Arşipel mavisinde içimde mavi bir nilüfer büyütüyorum

Biz eşrefi mahlukat bülbüller güllerle donatılmış bu evrene dağılmışız .
Ayrılıklar yaradılışımızın izdüşüm gerçekleri
İçimde biraz sitem biraz öfke var sebebimin nedenlerine
Oysa en güzeliydi bana yakışan .
Hayat , seni seviyorum canıma hicran sancıları olsada
Yüreğimde güneşi gördüğünde parıldayan mavi bir nilüfer var .

Ey ; gelmeyen vuslat ,beyaz bir güvercin olsam ,

Uçsam ,uçsam maviliklere .................

Gözlerimin nemini ve içimdeki gurbeti özlemlerimi,
İçimin alevleriyle bir kez daha siliyorum ,bu pazar.....//











nurcihan*