Eylesen yüreğimi say ki binlerce dilim
Her şeyin inadına bak, yine de adilim
Bilmem kin, kibir nedir, yaşayıp gidiyorum
Yalnızca güzelliği hep takdir ediyorum,

Umutlarıma kurşun, sıksa da birileri
Geri dönüp korkmak yok hedefim hep ileri
İşte bu yüzden derim yol verin yüce dağlar
Hayat bana öğretti ağlarsa anam ağlar

Dünyalığımı aldım gerisi Mevlam kerim
Eğer eksik bendeyse başkasına ne derim
Çokça sevdim, sevildim kurşun işlemez bana
Bir can da beni sevmiş, kafa tuttuk cihana

Biz baş başa verdikçe taşlar kalktı yerinden
Çekemeyenler sustu, çatladı kederinden
‘’Birlikten kuvvet doğar’’ derlerdi doğru imiş
İnsanı mutlu kılan yarenin bağrı imiş

Gonca gülümsen açıl, yaz kapıya dayandı
Herkeslere sır olan yalnız sana ayandı
Duy sesimi sevdiğim şimdi vuslat zamanı
Birlikte yazmadık mı biz bu aşka fermanı?

Yazılan bu fermanda sen kalemsin, ben kağıt
Olmasın muhabbette ne bir hüzün ne ağıt
Birlikte yazılmışız birlikte okunalım
Aşkın zülfü yarine, birlikte dokunalım

Hakk’tan dilediğimsin bunu unutma sakın
Haydi tut Dostelimi, bilesin vuslat yakın
Değmesin gözlerine ne gözyaşı, ne hüzün
Sen ki benim dilimde anlamısın her sözün