Anası renklerin,
Tertemiz düşüyor yerlere.
Tir tir üşüyen ellerde yumruk büyüklüğünde toplar.
Biri birinin sırtında,diğeri diğerinin kafasında patlatıyor.
Gülücükler saçılıyor etrafa,
Bir tutam sıcak nefesle birlikte.
-
Doluşmuş savaşın çocukları sokak aralarına bir adam yapmış bembeyaz.
Bir adamda uzanmış otobüs durağına,ölüme yatar gibi,
Soğuk koynunda,kar düşünde...
Evindeki pazar kahvaltısı geçiyor gözlerinden.
Çocukları,eşi ve mutluluk yüklü bir sıcaklık.
-
Ayrılığı yeni tatmış bir çocuk,adamış kendini İstanbul’a,
Gezerken yalnız ve yaralı kalbiyle şehrin ruhunda,
Sıcak bir çay içip ısıtmak için içini,oturuyor kalabalığın içine yalnız başına yine.
Düşünüyor sıcak Temmuz günlerini,kalbinin hırsızıyla,
Alıyor o da beyazdan nasibini.
-
Ve yine şiir düşüyor aklıma,
Her kıtada ayrı bir hayat sonu bana bağlanan.
Gözlemlerimde duyduğum acılar ve mutluluklar eriyor sözcüklerimde,
Bir bir işliyorum elmas misali kağıda,
Kağıt?..
Bakıyorum kağıt beyaz,İstanbul beyaz...
Habib ORAK