pür neşemden vatanından dışlandım
katran gibi kazanlarda haşlandım
kor kuyularda kafamda taşlandım
doğru konuştum tak vurdular beni
yetmedi yurdumdan sürdüler beni


hain dediler gözden düşürdüler
kaleş dediler dile düşürdüler
kuyumu eşip dibe düşürdüler
doğru konuştum tak vurdular beni
yetmedi yurdumdan sürdüler beni


sahnede linçe kalkıştılar beni
densizlere peşkeş çektiler beni
hayin diye manşet ettiler beni
doğru konuştum tak vurdular beni
yetmedi yurdumdan sürdüler beni


göğsüme sıktılar mavzer kurşunu
mesken ettiler paris yokuşunu
saldılar gönlüme dert baykuşunu
doğru konuştum tak vurdular beni
yetmedi yurdumdan sürdüler beni


aldılar elimde nem var nem yoksa
kolum çolak kaldı ayağım aksa
ah dediler birde gözü kör olsa
doğru konuştum tak vurdular beni
yetmedi yurdumdan sürdüler beni


anamı atamı bıraktım gittim
çocuğum eşimi bıraktım gittim
vatanım toprağım bıraktım gittim
yaban elde azrail vurdu beni
yetmedi mahşere sürdüler beni

Mehmet Kılıçel

Ahmet Kaya Anısına yazdığım şiir mekanı cennet olsun