Toz konmasın şanına,
Hüzün akmasın kirpiklerinden,
Utancından kızarmasın yanakların,
Biliyorum sen dayanamazsın,
Çünkü sen gururlu kadınsın.

Ayrılık bu rüzgarı pekâlâ sert olur,
Erkeklerin evet,bazısı namert olur,
Bazısını da yargılayamazsın,
Ömür bu,
Noktası ne zaman koyulur anlayamazsın,
Gün gelir hayatta yapayalnız kalırsın.

İşte bu yüzden okumak şarttır,
Gerektiğinde rüzgarın karşısında,
Yaprak gibi değil,dağ gibi durmaktır,
Korumaktır en önemlisi haklarını,
Korkmamaktır,
Farzdan saymamaktır koca dayağını.

Yıllar sonra geçerken önümden,
Konuşmasan da,
İsyanını duyar gibiydim gözlerinden,
Ağlamasan da,
Tebessümü tatmak isterdim yüzünden.

Zannetme ki benim yüreğim kirli,
Senden kaçtım diye vicdanım kinli,
Ben sadece,
Yıllar önce bir ateşi söndürdüm,
Acı çekerek küllerine gömüldüm,
Sevda zaafımı çoktan öldürdüm.

Vagif Seyyah Hüseynov