Dünya dar geldi göze , saklandık bulutlara
Uzay da yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden
Rahat bulduk orayı ram olduk umutlara
Uzay da yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden

Bu bir aymazlık değil sanırım gider hoşa
Ben rahat edeyim de, sen ne yaşarsan yaşa
Öl istersen sen or da, gelemem koşa, koşa
Uzay da yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden

İnsanlık boy atıyor adım adım ileri
Bilmemki nasıl olur çok koşunca halleri
Her kez çekti perdeyi kapattılar tülleri
Uzay da yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden

İdare, çıra, lamba yakarken mi mutluyduk?
Gelecek vad edilir biraz da umutluyduk
Hedef olmasa bile, biz bize kayıtlıydık
Uzay da yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden

Doğal gaz kombi yoktu sıcacıktı evimiz
Konu komşu toplanır demlenirdi çayımız
Güle güle yaşardık güzeldi gün,ay’ımız
Uzayda yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden

Çamaşırla bulaşık girse de makineye
Hep den alışır olduk bin türlü bahaneye
Korkar olduk dostlara halimiz şu demeye
Uzay da yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden

Leylican’ım bu düzen bilmem nasıl olacak
İnsan aradığını uzaydamı bulacak?
Bir gün ordakiler de başımıza dolacak
Uzay da yaşar olduk, çıt çıkmıyor kimseden

Leylican & Leyla Yıldırım.