Başlarsın toz pembe günlere,
Güzel heyecanlar hevesler içinde,
Zaman durmayan bir kavram işlemeye başlar hiç durmadan devam eder sonsuzluğa
Yaşarsın mutluluğu aşk dağının zirvesinde.
Aşağıda geriye bıraktıklarına baktığında küçücük kalır görünmez hatta gözlerine toz pembe dumanın verdiği körlük ile,
Islık çalarak aşk şarkılarına melodi tutarsın rüzgara karşı
Sonra renkler dönüşür kurşuniye,
Mehtapla kurduğun aşk dönmeye başlar derin hayatının acı köşesinde
Şarkıya gizlersin duygularını kimsesiz kalınca,
Aşağıda bıraktıklarına bakarsın görünmez olursun yüreklerde,
Bırakıp giderken hiç peşine hayatının kaybolmasına sebep olan gamsız şahsiyete, gönüllerini koymuşlardı ayaklarının altına.
Gizlediğin duygularını ve notalar yıllar sonra sana hatırlatır hatıralarını,pişmanlıklarını,vazgeçişlerini köşe başında sokak lambasının yalnızlığını paylaşırken güçsüz kalbinin en ücra yerinde..