Hıraya giden yolda, yoluna türap olsam
Tut elimi bırakma , bırakma ya Habîb’im!
Ara sıra baktığın güllerde yaprak olsam
Tut elimi bırakma , bırakma ya Habîb’im!

Ab-ı hayat suyunu yudum yudum içerken
Ağlayan gözlerimle ben kendimden geçerken
Peşinden hep dolansan alemine göçerken
Tut elimi bırakma, bırakma ya Habîb’im!

İki elim semâda vuslat için bekliyor
Azrâil sezdirmeden arada bir yokluyor
Kanat sürdü melekler günahlarım aklıyor
Tut elimi bırakma, bırakma ya Habîb’im!

Bir tek sende umudum bir tek sendedir gözüm
Ne yapsam da aklanmaz sen el sürmeden yüzüm
Çok az kaldı varmaya, yalnız sanadır arzum
Tut elimi bırakma, bırakma ya Habîb’im!

Leyla’yım özüm ağlar yaş akmasa da gözden
Gelmezse ağlarmıyım çağlayıp aktı özden?
Ayırmasın Hak bizi; "elest"de ki o sözden
Tut elimi bırakma, bırakma ya Habîb’im...!!!

LEYLİCAN & LEYLA YILDIRIM.