Masum bir eda gibi gelmişti yüzünü dönüşün
Oysa hatırlamak istemediğim zalim bir vedaydı
Hayatın âheste ve mağrur esintilerinde gizli cezaydı
Kirpiklerine tutunmuş yağmur kırıntısı
Ve son bakışındaki tebessümî gülüşün..

Mevsim sonbahara uyanıyor
Bulutların ardında saklanan bir ölüm gecesi
Veya bohemlikten zevk alan beynin sessiz iniltisi
Pencereleri delen bir ezan sesi bekliyor ruhum
Biraz intibah, belki biraz vuslat arzuluyorum
Kim bilir, belki bu duyduğum İsrafil’in nefesi
Yaşamın tam ortasında acı bir fren sesi
Ne yana çevirsem ölümü yazıyor kalemim
Hangi takvime baksam vakit çoktan çıkmış
Bekleyin ey melekler, belli ki yakında geliyorum
Belki zebaniler yol gösterecek, bilmiyorum
Doğduğu ezandan beri salâ bekleyen yanar mı?
Çift yöne kesilmiş bileti iptal eden var mı?
Kalbime şiir merhameti nakşeden Yâr’e sığınıyorum..

Lütfi Karabıyık