Yaşam stresten daha üstündür
Elinde evrak dosyasıyla koşturanlara inat
Öyle güzeldir ki bazen hayat
Kapat madem gözünü
Ege’de güneşin battığı kızıl havayı
Denizden gelen esintiyi düşün
Veya
Sabah saatlerinde Eminönü’nden vapura bin
İşin gücün olmasın ama öylesine git
Bak o zaman yalnız mısın
Bir martıya simit at güneşten gözlerini kısarak
Fatih’te manevi bir mekanı gezerken akşam saatlerinde
Martıları düşün yine
Ama öyle laf olsun diye değil
Üstünde uçuşsunlar sen virane evleri gezerken
Ya da
Karadeniz’de orman içinde yürüdüğünü hisset
Ama öyle alelade bir orman değil
İlkbaharda hafif üşüten yağmurlu bir rüzgarda
Yaprakların yarısı yerde, yarısı dallarda
Önünde köpük köpük dere akarken
Hayat çığlık çığlığa "yaşa" derken
Ama illa öleceksen İç Anadolu’ya git
Ankara’da öl mesela
Orada herkes işinde gücünde nasıl olsa
Bırak kimse sahiplenmesin cenazeni
Artık Rabb’le hemhâl olmalı madem
Yolculuğa da yalnız çık
Geride kalsın faydasız matem

Lütfi Karabıyık