Bir daha geldi o bembeyaz mevsim.
Ağardı yine saçlarım gibi heryer.
Ortalıkta keskin bir ayaz.
İçimde sade bir huzur,
Tarifi dilsiz bir sıcaklık var.
Kapandı diyorum bütün kara lekeler.
Bacası tüten evler görüyorum şimdi.
Bacası tüten huzur dolu yürekler.
Hikmetinden sual olmaz verenin.
Soğukluğunun aksine
Öyle güzel ısıtıyor ki bedebleri.
Kimi daha sıkı el ele tutuşmuş.
Kimileri ise,
Bir şemsiyenin altında nefesleri biri birine karışmış.
Nerede ise tek beden olmuş.
Öyle ya,
Isınmak da lazım bu saf beyazın ayazında.
Isınmak için ateşten ziyade
Sıcak bir el,
Vçine sığacak bir yürek lazım.
Aslında bu yüzden çok sever aşıklar kışı.
Bilirler daha sıkı sarılacaklarını.
Bilirler ateşin başına kadar,
Hiç ayrılmayacaklarını.
O yüzden hiç soğuk gelmez bana bu mevsim.
Yalnızsan eğer üşürsün.
Kar kış bahane.
Ayaz geceler bahane.
Yalnız kalmışsan eğer,
Ağustosun ortasında bile üşürsün.
Güneş yetmez,
Ateş eritmez içindeki buz sarkıklarını.
Yoksa kalbinin ritmine düet yapacak bir eş.
Neylesin içindeki ayaza,
Semada parlayan güneş...