5
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
968
Okunma
yazamadım
nasılda hoş bir ses
durgunluğumu dinlerim
nihavent makamında.
bir çokları gibi hasret yanıkları
canımı acıtırken
uzanırım yar’im kaleme
ve yarine
bu hoş seda ile duygular
didişirken niyetimle
belkide son defa
sana şiir yazmak istedim.
belkide ilk defa kalemim sustu.
duygular dizelere mi
müptela
ya da
çürümüş düşüncelerim mi
yasaklı
içimdeki çağlayanın,
yüzüme vurduğu damlacıkların
nasıl yüzümü kızarttığını
yazamadım, utandım !
yüreğimde esen rüzgarın,
ayışığını alıp kalbime çarpması
çıkan yakamozları anlatıcaktım şiirimde
olmadı kalemim sustu.
derin bakışlarını..
dipsiz kuyudaki karanlığı
gösteren bakışları
yeri gelince
cennette dolaştıran,
orta yerinde mahrum kaldığım
o bakışlarını
yazamadım.
daha bir müstehcen düşüncelerim
depreşir
ayıplarım benliğimi.
sırf çabasız olmasın diye
şiir üstüne şiirler okudum
kapılarını çaldım her şiirin
gerçek duygularım bambaşka
benzemedi....
aklım durdu,
ben sustum,
kalemim sustu.
sana şiir
yazamadan gün bitti
5.0
100% (11)