Yeri göğü yaradanım ne olursun anla beni,
Böyle yolda durdum diye dinden çıkmış sanma beni.

Yolu bilsem yüz sürmesem ,üslubumla kibirlensem,
Kâbe yolundan da dönsem yoldan çıkmış sanma beni.

Ben ki yoktan varolmuşum hamurunda yoğrulmuşum,
Ruh’tan öte kul olmuşum seni bilmez sanma beni.

Yağmur verdin yeşil verdin ,deniz verdin rızık verdin,
Tabiata kılıf verdin , çıplak kulun sanma beni.

Hak istedim yürek candan, suç kimindir akan kandan,
Kırlangıcın kanadından ,düşüyorum sanma beni.

Cenetinden ödül alsam ,cehenneminden ceza bulsam,
Senden ırak biran dursam şeytanınla sanma beni.

Günü geldi kibirlendim kılıç kın’da meşinlendim,
Dinsiz diye çok fişlendim,onlar gibi sanma beni.

Abdal gibi namaz durdum,Yunus gibi söze vurdum,
Çok okudum çokta sordum,ama buldum sanma beni.

Ruh’um belki vasiyetti,duyduklarım nasihattı,
Yaptıklarım eziyetti,tövbe bilmez sanma beni.