şairin bahsettiği türküdeyim bu aralar
ürktüğüm tüm melodilerde ruhum asılı kalıyor
ben ki anlıyorum bir nakaratta yaşamayı
aynı nakaratta yaşlanmayı
ve ıslak hasretlerin hiç kurumayacağını


sesimden düşen hecelerden bir yol çiziyorum sahipsiz
sek sek oynuyor çocuk yanım kendi içinde
ve adam asmacada boğuluyor söyleyemediklerimiz
yani öyle bir yol ki bu, hem çocuğum hem yaşlı
hep oyunlarda aklım sonunu bilmeden
kimi kazanıyor şanslı, kimi hep sancılı


haziran dolu sokaklar bu aralar
ve çıkmazı bol dualar var avuçlarımda
ben ki anlıyorum neden masallar böyle
mutlu sonları hep tanıdık hep kurmaca
kimsenin cesareti yok çünkü gerçekleri yazmaya
ve kimin cesareti var ki okumaya


beni sorsan
kalem telaşında mahcup bir çift elim var
anlatsan anlamazlar belki ama yaz desen
sıcacık morla
mesela kış desen
küçücük bir morgda
üşürüm ben şairin bahsettiği türkünün nakaratında
yine de kabullenirim belki bir türküde yaşamayı
aynı türküde yaşlanmayı
ve anlarım
ıslak hasretlerin hiç kurumayacağını


dedim ya, şairin bahsettiği türküdeyim bu aralar
ne bir nota eksilmiş haziranlardan
ne de bir nota çoğalmış masallar...