23
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1532
Okunma
uzaktayım
rüzgara döndüm yüzümü
ayazlarla üşürüm
bir yanı hep eğik yalnızlığımı
örtmek için
sıkışıp kalırken gölgelere
bu şehir terk eder beni
yol desen ayak izlerimi
bölünürken mevsimlere
diner belki sancılarım
yaralıydı gülüşlerim
içime gömsem
yapraklarından düşüp
köklerine sarılırdım
güneşten alınmış bir dokunuş
ateşe verirken yüreğimi
tenin haram tenime
toprağın nefesinde açarken menekşeler...
02/02/2008
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.