Kadına,
Seks objesi gözüyle bakan bir toplumuz biz,
Ne beklenir ki,
Beyninden çok,bel altını kulanan bir milletiz biz.
Duygu,şehir efsanesi,
Kim ödeyecek 14 yaşında ölen bir kızın hayatını ?
Parayla kıyaslanır mı?
Asmak gerkmez mi?
Yeni yeşrmiş bir çeçeği,
Azraile teslim eden şerefsizi.

Seyyah perdeleri yırtmadı,
Hayayı aradan kaldırmadı,
Ama birieri çıkıp,
Nefret kusmalı,
Zehir akıtmalı,
Herşeyi açık açık anlatmalı,
Hayvanları insani bedenlerde arayıp,
Evvela onları topluma kurban sunmalı.

Hoş,ne desek boş gelir öküze
Deve kesilir,eti dizilir şişe,
Koyunları toplarlar ve derler,
Hadi sahib çıkın milletinize.

Biz bir çiçeye bile kıyamzken,
Güller toplu katliyama uğruyor.
Zorla evlendirmek aklıa mantığa sığmazken,
Gelin hıçkıra hıçkıra ağlıyor,
İnsan bile diyemediklerim,
O düğünde,
Dans edib gülüp eğleniyor.

Yahu bu cehalet düzelir mi?
Hiç sanmıyorum,
Buralarda bazıları gibi bende,
Mecburen yaşıyorum,
Yaşlanıyorum,
Ölüyorum,
Ve gidiyorum.

Vagif Seyyah Hüseynov