Sanki ferman dokundu, çırpınan kanadıma.
Semazen bir akşamda, uçmasını bilmedin,
Muhteris aynalarda, kırgın umutlarıma,
Züleyha çiçekleri saçmasını bilmedin.


Ben bazen kuytular da, yüreğim köşeler de
Kaybolan teselliyi, aradım şişeler de
Benim bagrım yanarken el gibi neşeler de
Kaderin tuzağından, kaçmasını bilmedin


Bakmadın hiç yüzüme, geçip gittin yanımdan
Bu revamıdır bana, söktün canı canımdan
İstersen ab-ı şerbet, yapmazmıyım kanımdan
Yudum yudum sevdamı, içmesini bilmedin.



Saçlarından efsunu, rüzgar olur çalarım
Yıldızların altında, rüyalara dalarım
Gecenin buğusunda, Ay ışığı salarım
Gönlümün kapısını, açmasını bilmedin.


Andılarmı ismini, sözlerim gülümsüyor
Bakıp yırtık resmine, gözlerim gülümsüyor
Selamın bile gelse, yüzlerim gülümsüyor
Ben benden geçtim de, geçmesini bilmedin.

HARUN YILDIRIM