Ömrümün sonbaharında,
Kırık dökük hayatın,
Ortasındayım!..
Sadece,
Aynalara güler oldu, yüzüm!
Sağım, solum hep hüzün!
Bedenim yaşlı,
Yüreğim yorgun!...
Tenim, cansız ve solgun,
Bilmiyorum?
Neresindeyim hayatın!..
Ben hep, son-bahar-dim!
Hep döküldüm!
Hep üşüdüm!
Ne farkeder,
Yaşadım veya öldüm...